Marathi Sex Stories विर्यदान 5

Marathi Sex Stories “भाऊजी, एक सांगू. माझ्या नवर्*याचे वीर्य लवकर पडते. मग ते दगडासारखे थंड होतात. त्यामुळे माझे काहीही समाधान होत नाही. कितीदा मी अतृप्तच राहते. मी किती वेळापासून तुम्हाला हेपत आहे पण तुमचं वीर्य तर अजूनही पडून राहिले नाही. हे एक आश्चर्यच आहे. किती हेपण्याचे हिसके मारू न किती नाही, असेच मला झाले आहे.”

“हो ना ! मीपण एक चावट कथा वर वाचली होती. त्यात असे काहीतरी लिहिले होते. वहिनी, एक सांगू. मी ऐकले की माणूस बाईला हेपते. पण येथे तर बाई माणसाला हेपत आहे. हे पण एक आश्चर्यच आहे. नाही का ? खरच वहिनी तुम्ही खूप खूप छान हेपता.” हावरटपणे तिच्या सौन्द्रयाचा आस्वाद घेत मी तिला म्हणालो..
माझे असे कौतुकाचे बोलणे ऐकून ती आणखी आणखी त्वेशाने मला हेपत होती. तिच्या हेपन्याला आता काही धरबंधच उरला नव्हता.

मध्येच तिचा माझ्या लवड्यावर पुदी घासण्याचा वेगपण वाढत होता. हेपतांना तिच्या तोंडून लयबध्द हुंकार बाहेर पडत होते.

माझ्या सोबतच्या सम्भोगाने तिची कामतृप्ती झाल्याचे तिच्या चेहर्*यावर झळकत होते. कधी ती हेपता हेपता थांबली की, तिच्या घट्ट पुदीची माझ्या लवड्यावरील पकड जाणवत होती. मग मी तिचे नितंब धरून खालून कंबर वर करून तिच्या पुदीला धक्के मारत होतो. त्याने तिला कळायचे की, माझे अजुनही विर्य स्खलन व्हायचे आहे. मग ती पुन्हा तिची कंबर वर-खाली करून मला साथ द्यायची.

असा आमचा प्रणयाचा खेळ चांगला रंगत आला होता. कितीतरी वेळ आम्ही या खेळात रमून गेलो होतो.
मी तिचे दोन्ही नितंब माझ्या दोन्ही हाताने धरून तिला थोडे वर स्थिर पकडले व खालून फटाफट तिच्या पुदीला फटके मारत झवू लागलो.

मी तिला न राहवून विचारले, “वहिनी, एक विचारू. माझ्यासोबत हा सुहागरात्रीचा कार्यक्रम कसा काय ठरविला ? तुझ्या नवर्*याला माहित झाले तर ते तुला मारुन टाकतील ना…”

“नाही… त्यांच्या संमतीनेच हा कार्यक्रम ठरला.”

थोडावेळ थांबत पुन्हा ती म्हणाली,

“भाउजी, तुम्हाला माहीत आहे ? हा कार्यक्रम करण्यासाठी मुद्दाम त्यांनी ट्रेनिंगला नंबर लावला. का तर, आपल्या दोघांचा सुहागरात चांगला व्यवस्थित पार पडावा म्हणून !” असे म्हणत तिने आणखी जोर देत आपली पुदी माझ्या लवड्यावर जोरात दाबली.

“पण तुम्ही कसा काय असा विचार केला ?” मी पण तिच्या स्तनाला हाताने जोरात दाबत उत्सुकतेने तिला विचारले.

“त्याचं कारण असे की, आमच्या लग्नाला १० वर्ष झाली, तरीही मुल-बाळ झालं नाही. आम्ही दोघांनीही वैद्यकीय तपासण्या केल्या. त्यात माझ्यात काहीही बिघाड दिसला नाही. पण माझ्या नवर्*याच्या विर्यातील शुक्राणू कमी असल्याने मला गर्भधारणा होत नव्हतीं, असे डॉक्टरांनी सांगितले.”

थोडे थांबून पुन्हा ती म्हणाली, “मुलांसाठी आम्ही फार आसुसलेले झालोत. आम्हाला माहीती मिळाली की, अशा वेळेस ‘टेस्ट ट्युब बेबी’च्या माध्यमातून गर्भधारणा शक्य आहे. पण त्यासाठी पाच लाखाच्या वर रुपये मोजावे लागतील आणि एवढे पैसे जुळवणे आमच्या आवाक्याबाहेरचे होते. कारण नवर्*याची साधारण नोकरी. आता आमच्याकडे दुसरा पर्याय दिसला तो म्हणजे ‘नियोग’ पद्धतीचा. पुराणात असा उल्लेख आला असल्याचे म्हणतात की, नवर्*या पासून जर अपत्य होत नसेल तर ऋषि-मुनिशी सम्भोग करून त्याच्या वीर्यापासून गर्भधारणा करून घ्यावं. म्हणून आम्ही हाच नियोगाचा मार्ग अनुसरण्याचे ठरविले..”

.”तरी पण तुम्हाला अशी ही कृती अवघडल्यासारखी वाटली नाही.” मी तिला शंका उपस्थित करीत विचारले.

“हो. आम्ही ह्यावर खूप विचार केला. नीती-अनीतीच्या संस्काराचा पगडा असल्याने आमचं मन असं करायला धजत नव्हतं. मग आम्ही आमच्या मनाची खूप समजूत काढली. आपल्याला बाळ पाहिजे ना, मग ह्या नीती-अनीतीच्या कल्पना झुंगारून दिल्या पाहिजेत. असं आम्हाला वाटायला लागलं. आता काही मिळवायचे असेल तर काहीतरी द्यावे लागेलच, हीच जगाची रीत आहे. म्हणून विर्याच्या बदल्यात मी माझं शरीर अर्पण करायचे, असे आम्ही ठरविले”

पुन्हा थांबून ती म्हणाली. “मला सांगा भाउजी, बायकोत खोट असली की नवरा दुसरी बायको करतो. पण नवर्*यात जर खोट असेल तर बायकोनं काय करावे ? मग तिने दुसर्*या माणसाचे वीर्य या पद्धतीने मिळवून बाळ पदरात पाडून घेतले, तर काय बिघडले ?

“तुमचं बरोबर आहे. पण वहिनी,आणखी एक विचारू. त्यासाठी माझीच निवड का केली. मी तर पुराणाताला ऋषीं नाही.” मी तिला उत्सुकतेने विचारले.

प्रतिक्रिया व्यक्त करा

आपला ई-मेल अड्रेस प्रकाशित केला जाणार नाही. आवश्यक फील्डस् * मार्क केले आहेत